İSTANBUL- Romalılar çocuk sahibi olmak için evlenirdi. Bir erkeğin karısına uzun süre sadık kalması beklenmezdi. Uzun süreli ilişki kuracağı bir eş seçmedikçe zina yapmış olmazdı.
Pompeii’deki L Caecilius Jucundus Evi'nden iki sevgili yatağını gösteren duvar resminin bir parçası, şimdi Napoli Ulusal Arkeoloji Müzesi'nde bulunmaktadır.
Antik Roma uygarlığı kuruluşundan Batı Roma İmparatorluğu’nun çöküşüne kadar 1000 yılı aşkın bir süre hüküm sürdü. Bu uzun süreç boyunca cinsel bir ahlak oluşmuştu. Bugün İngiltere’nin geleneklerini 1015 yılı ile karşılaştırın.
Roma’nın son derece karışık yapılı ve seks düşkünü bir toplum olduğunu düşünmek büyük bir resmin aşırı basitleştirilmesidir. Erotik çalışma yapan sanatçıların resim ve videolarda bizlere gösterdiğinin aksine Romalılar kendilerini hiçbir zaman cinselliğe yönelmiş bir toplum olarak tanımlamadılar.
Böyle bir imajın oluşmasında en önemli şey dini propaganda unsurlarıdır. Katolik Kilisesi, imparatorluğun son yüzyıllarında etkisini oldukça arttırdı.
Kilise, Hristiyanlık öncesinin yaşadığı putperest dini kontrol altına almak istedi. Roma dünyasını kontrol dışı arzulardan, seks partilerinden ve sık görülen tecavüzleri engellemek için cinsel sapkınlık propagandasını kendi amaçları doğrultusunda kullandı.
Roma’nın Ahlaki Şifresi
Romalılar, iyi davranışı ön plana çıkaran, bütün halk tarafından kabul görmüş ve yazılmamış “Mos Maiorum” (yaşlıların yolu) adı verilmiş ahlaki kurallara uydular.
Bu gelenekler, genellikle erkeklere hitap eder ve Virtus (cesaret, erdem) kavramıyla adlandırıldı. Virtus, kendi kendinin kontrolünü sağlayan ve ideal davranış sınırlarını belirleyen kurallardı. Aynı zamanda kadınların da iffetli olması bekleniyordu (pudisitia).
Yazılı yasalar arasında ise ölüm cezası verebilecek tecavüz de dahil olmak üzere cinsel suçlar da vardı.
Fahişelere (bazen insanları eğlendiren kişiler ve aktörlere) yasal koruma verilmezdi. Bir köleye tecavüz, sadece kölenin sahibine karşı bir maddi hasar suçu olarak kabul edilirdi.
Romalılar çocuk sahibi olmak için evlenirdi. Bir erkeğin karısına uzun süre sadık kalması beklenmezdi. Uzun süreli ilişki kuracağı bir eş seçmedikçe zina yapmış olmazdı.
Örneğin, Julius Sezar’ın Kleopatra ile ilişkisi uzun süre sürdü. Kleopatra Roma vatandaşı olmadığından bu hiçbir şekilde zina sayılmadı.
Boşanma nispeten kolaydı ve kadınlar yeniden evlenmek için erkekler kadar özgürlüğe sahipti.
BIR LISANS MESELESI
Romalılar, birçok yönden ve cinsel olarak özgürdüler. Roma dinini oluşturan inançların çoğunda güçlü bir cinsel unsur vardı. Çoğu dini inançların törenlerinde fuhuş kutsanırdı. Vesta bakireleri ise erkeklerin kontrolü altında olmamak için evlenmez bekar yaşarlardı.
Eşcinsellik özellikle erkekler arası normal sayılırdı. Latincede normal seks ile zevk veren her türlü seks türü arasında fark yoktu.
Çocuklar cinsel aktiviteden korunmaktaydı. Tabii ki sadece özgür Roma vatandaşı olan çocuklar. Romalılar için seks doğal bir olaydı ve bunu açıklıkla sergilerlerdi. Bu nedenle cinsellik hayatları hakkında birçok konuyu bilmekteyiz.
Romalılar edebiyatlarında, komedilerinde, mektuplarında, konuşmalarında ve şiirlerinde cinsellik hakkında yazdılar. Cinsellik hakkında yazmak ve betimlemeler yapmak, Romalılar için bir tabu ya da düşük kültüre sahip olma anlamına gelmezdi. En iyi yazarlar ve sanatçılar mutlaka cinsellik hakkında eserler verdiler. Roma sanatı, günümüzde pornografik olarak kabul edilecek görüntülerle doludur.
Erotik mozaikler, heykeller ve freskler sadece fahişelerin çalıştığı iş yerleri, genelevler ve banyo evlerinde değil, aynı zamanda özel konutlarda da yer alırdı. Ev sahipleri bunlarla gurur duyarlardı.
Pompeii, bu konuda en iyi örnektir. Boğulmuş şehrin neredeyse her yerinde erotik nesneler bulundu. Romalıların normal karşıladıkları şeyler, modern Avrupalıların baş edemeyeceği kadar açıktı.
Birçok keşif 2005 yılına kadar bir Napoli müzesinde büyük ölçüde kilit altında tutuldu.
Sapkın Bir Resim
Bu kısa araştırmanın başlangıcında, Roma toplumunda seks ve açıklığın yaygınlığından bahsettik Bu yaygınlığı düşünme nedeni ise çok sayıdaki bulunan eserlerdir.
Hiçbir Roma gününün alem düzenlemeden tamamlanmadığı fikri büyük ölçüde Nero (kaderinden kaçmak için intihar eden ilk İmparator) ve Caligula (suikast yapılan ilk İmparator) yaptıklarına ve kayıtlara dayanmaktadır. Bazıları spekülasyon olsa da şundan emin olabiliriz: Antik Roma için cinsel konular hayati bir önem taşımaktadır.