Abdülkadir Yücelman’ı kaybettik

İSTANBUL- Spor ve turizm gazeteciliğinin duayenlerinden, Cumhuriyet Gazetesi yazarı, Gezi Eki Editörü Abdülkadir Yücelman, 77 yaşında hayata gözlerini yumdu. Cumhuriyet Gazetesi yazarı Abdülkadir Yücelman, 10 gün önce Taksim yakınlarındaki bir iş yemeğine giderken geçirdiği kalp krizi sonucu girdiği yoğun bakımdan çıkamayarak, Bahçelievler Madical Park Hastanesi'nde bu sabaha karşı hayata gözlerini yumdu.
Türk spor gazeteciliğinin duayenlerinden Yücelman'ın cenazesi yarın İstanbul'da toprağa verilecek. Yücelman için 1 Aralık 2009 Salı günü saat 11.00'de Türkiye Spor Yazarları Derneği'nde ve saat 12.00'de Cumhuriyet Gazetesi'nde ayrı ayrı tören düzenlenecek.
Abdülkadir Yücelman'ın cenazesi daha sonra, Fatih Camii'nde ikindi vakti kılınacak cenaze namazının ardından, Eyüp Mezarlığı'na toprağa verilecek.
1932 İstanbul doğumlu Türk spor basınının duayen ismi Abdülkadir Yücelman İşletme fakültesini bitirdi.
Ardından Cumhuriyet gazetesinde çalışmaya başlayan Yücelman Cumhuriyet gazetesi spor servisini kurdu. Hayatını spora adayan Yücelman, aralarında Cumhuriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni İbrahim Yıldız başta olmak üzere Radikal Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni İsmet Berkan, Habertürk Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Fatih Altaylı, Ali Acar, Adnan Akgünel, Yalçın Pekşen, Halil Özer, Deniz Gökçe gibi pek çok gazeteciyi yetiştirdi.
Türkiye Spor Yazarları Derneği'nin (TSYD) ilk üyelerinden olan Abdülkadir Yücelman, Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi (TMOK) üyesi, Türkiye Gazeteciler Cemiyeti (TGC) Balotaj Kurulu Başkanı ve Basın Şeref Kartı sahibiydi. Burhan Felek Üstün Hizmet Ödülü Sahibi olan Yücelman, evli ve iki çocuk babasıydı.



Cumhuriyet Gazetesinin düzenlediği "Sporda 2007'nin Yıldızları" ödülleri, 3 Ekim 2008'de düzenlenen törenle sahiplerini bulmuştu. Spora katkı dalında ödüle layık görülen Yücelman'a ödülünü Dilek Sabancı vermişti.
Yücelman, gençlerin spora kazandırılması için geliştirdiği projelerle, özellikle Fenerbahçe camiasına büyük hizmetler vermişti.
turkiyeturim.com değerli dostumuz, ağabeyimiz ve gazeteciliğin duayeni Abdülkadir Yücelman'a rahmet dilerken acılı ailesi ve yakınlarına başsağlığı diler.




Güle Güle Abdül Kardeş...

İnsan, akşamüstü bir deniz kıyısında kayalıkların üzerine oturup yitip giden yılları sayarken ne düşünür?
Gece yarısı çığlıkları, ışıklı titrek bir yolda nasıl yankılanır?
Abdülkadir Yücelman, 10 gün önce Taksim"de kalp krizi geçirdiğinin farkına vardı, otomobilini durdurdu. Orada bulunan bir polis memuru, durumu anlayıp hemen ambulans çağırdı...
Aynı gün öğle saatlerinde küçüklerin “Abdül ağabeyi”, benim “Abdül kardeş” dediğim Yücelman, odama gelmiş, bir süre geçmişe doğru bir yolculuğa çıkmıştık.
Gözlerinin içi gülüyordu...
Yine takıldım:
“Her geçen yıl daha da yakışıklı oluyorsun Abdül!”
Kaç kişi kalmıştık Cumhuriyet"in dinozorları olarak?
Orhan Erinç, Şükran Soner, Vehbi, Basri ustalar, bir de ben...
Unuttuklarım varsa beni bağışlasınlar!
Yaşama sevincini, tüm suların çiçeklerinde toplamış, bir ateşin parıltısını yansıtan gözlerinde “Cumhuriyet tutkusu” olan sevgili Abdülkadir"in arkasından yazı yazmak gerçekten zor benim için...
Fenerbahçe"nin maçlarını Spor Servisi"nde İbrahim Yıldız, Abdülkadir Yücelman, Arif Kızılyalın, Ali Edeoğlu"yla birlikte izlerken, takılırdık:
“Şöyle bir bahçeye in, uğurlu gelirsin!”
Kızardı!
En çok Ali kızdırırdı Abdül"ü...
Öfkelenir, yerinden kalkar, odasına gider, bir kutu badem ezmesiyle dönerdi:
“Zıkkımlan ve konuşma.”
Ben takılırdım:
“Badem ezmeleri bayat, ne zaman aldın?”
Yüzüme bakardı, yine kızar ama belli etmezdi:
“Üç gün önce geldi...”
55 yılı aşkın süredir Cumhuriyet"teydi... Uzun yıllar spor müdürü olarak görev yapmıştı...
Yetiştirdiği gazetecilerin sayısı saymakla bitmez...
***
Bizim kuşağı yetiştiren ağabeylerimizin bir sözü vardır:
“Gazeteci olunmaz, doğulur!”
Cumhuriyet"in 77 yaşındaki delikanlısı Abdülkadir Yücelman spor basınının simgesiydi...
Gazeteci olarak doğmuştu...
Bizim “Gezi dergisi”ni yıllarca çıkardı...
Ekonomik kriz gelince dergi kaldırıldı.
Çok üzülmüştü...
Gezi dergisini çıkarırken, sık sık odama gelir “Bu hafta yazsana” derdi. Bir iki kez atlattım. Sonra dayanamadım, üç dört sayı yazdım.
Gezi dergisine yeni yazarlar kazandırdı. Bunlardan birisi İzmir temsilcimiz Serdar Kızık"tı.
Dost, arkadaş canlısı ve yardımsever bir insandı Abdül.
Haftanın her günü gazeteye gelir, akşam saatlerinde çıkardı...
O akşam bir toplantıya gitmiş, otomobiliyle evine dönerken kalp krizi geçirmişti.
Benim pek çok anım var Abdül"le...
Kafasında hep projelerle dolaşan, gazetenin tiraj alması için çalışan basın emekçisiydi o...
Yaşam böyle işte...
İnsan yüreğini kökünden söken böyle acı haberleri alıyoruz sık sık. İki ay önce Mehmet"i yitirmiştik, dün sabah da Abdül"ü...
Güzel insanlar aramızdan ayrılıyor birer birer.
Saydam gövdesini açan günün ilk saatlerinde Abdül"ün ölüm haberini aldım...
Uykunun sıvı karanlığından sıyrılıp, yılların ne çabuk geçtiğini düşündüm. Güneş taşına bağlanmış bir ışığın izlerinde yürüyor gibiydim.
Fenerbahçe"nin Kasımpaşa yenilgisini izleseydik seninle Sevgili Abdül kardeş!
Seni yazmak için gazeteye geldiğimde, ikinci kata çıktım önce. Odana baktım, kapalıydı.
Eğer açık olsaydı, çekmeceni açıp, badem ezmesi kutusunu arayacaktım. Daha doğrusu bulursam iki üç badem ezmesi çalacaktım.
Belki sen gelecektin o sırada ve beni suçüstü yakalayacaktın...
Kapın kapalıydı dostum, kapalı...
***
Odama çıktım...
Ertin Akgüç ve Arif Kızılyalın geldi odama...
Ertin Akgüç seni şöyle tanımladı:
“Bir İstanbul efendisini kaybettik!”
Evet sevgili Abdül kardeş...
Seni bugün uğurluyoruz gökyüzüne...
Düşsüz uykularımız, yarım kalan düşlerimiz...
Anılarımızla baş başayız artık.
Işığa dolanmış bir düşünce, söylenmemiş şarkıları söylüyor.
Bir akçakavak yaprağı kış güneşinin altında üşüyor...
Güle güle Abdül kardeş, güle güle!

Hikmet Çetinkaya, 1 Aralık 2009, Cumhuriyet