20 Kasım 2026
  • İstanbul20°C▼
  • Ankara5°C
  • Antalya15°C

TÜRKİYE’NİN SİMİT HARİTASI: 16 YÖREDEN 16 FARKLI LEZZET

Ankara’da koyu renkli ve çıtır, Antakya’da kimyonlu tuz eşliğinde, Manisa’da nohut mayasıyla, İzmir’de ise “gevrek” adıyla… Türkiye’nin ortak sokak lezzeti simit, değişen malzemeleri ve pişirme yöntemleriyle gastronomi yolculuklarına eşlik ediyor.

Türkiye’nin simit haritası: 16 yöreden 16 farklı lezzet

30 Ekim 2026 Cuma 07:00

İSTANBUL – Sabah kahvaltılarının, vapur yolculuklarının ve çay sohbetlerinin vazgeçilmezi simit, Türkiye’nin dört bir yanında farklı bir kimlikle sofralara geliyor. Kimi şehirlerde bol susamlı, kimi yörelerde susamsız hazırlanıyor; kullanılan maya, pekmez ve pişirme tekniği her çeşide ayrı bir karakter kazandırıyor.

“Türkiye’nin en lezzetli simidi nerede yapılıyor?” sorusunun yanıtı damak zevkine göre değişse de yerel fırınların yaşattığı çeşitlilik, başlı başına bir gastronomi rotası sunuyor. İşte Türkiye’nin farklı köşelerinden 16 simit çeşidi…

izmit-simidi.jpgİzmit simidi: Dışı çıtır, içi yumuşak

Kocaeli’nin simgelerinden İzmit simidi, burgulu halka biçimi, kızarmış susamları ve dışıyla içi arasındaki doku farkıyla tanınıyor. Hamur halkaları sulandırılmış üzüm pekmezine, ardından susama batırılıyor. Dinlendirme işleminin ardından fırınlanan simitte, dış kabuğun çıtır, iç kısmın ise yumuşak kalması hedefleniyor.

antakya-simidi.jpgAntakya simidi: Kimyonlu tuzla tamamlanan lezzet

Antakya simidi, tuzsuz hazırlanan hamuru ve yanında sunulan kimyonlu tuz karışımıyla diğer çeşitlerden ayrılıyor. Az maya kullanılan simit, özellikle sıcak tüketiliyor. Küçük bir pakette verilen karışıma bandırılarak yenilen bu yerel lezzete çay veya ayran eşlik ediyor.

eskisehir-simidi.jpgEskişehir simidi: Bol susam ve Kalabak suyu

Eskişehir simidinin ayırt edici özellikleri arasında Kalabak suyu, incir pekmezi ve bol susam kullanılması bulunuyor. Elle burgu şekli verilen hamur, taş fırında pişiriliyor. Kentin kahvaltı kültüründe önemli bir yer tutan simit, gevrek dış yüzeyiyle öne çıkıyor.

manisa-taban-simidi.jpgManisa taban simidi: Nohut mayasının farkı

Yassı görünümünden adını alan Manisa taban simidi, nohut mayasıyla hazırlanıyor. Kendine özgü aroması ve hafif tatlımsı lezzetiyle tanınan simidin yapımında un, su, pekmez ve susam kullanılıyor. Ortasındaki çizgi ve basık biçimi, ürünü halka şeklindeki simitlerden ayırıyor.

devrek-simidi.jpgDevrek simidi: Dut pekmezli yöresel gelenek

Zonguldak’ın Devrek ilçesinde yapılan simit, dut pekmezi kullanımıyla dikkat çekiyor. Hamuru un, su, maya ve tuzla hazırlanıyor. Susamla kaplanan ve odun ateşinde pişirilen Devrek simidi, daha kalın yapısı ve görece açık rengiyle tanınıyor.

ankara-simidi.jpgAnkara simidi: Yoğun pekmez, koyu renk

İnce yapısı, koyu rengi ve çıtır dokusuyla bilinen Ankara simidinin karakterini yoğun pekmezleme işlemi belirliyor. Hamur, üzüm pekmezine batırıldıktan sonra susamla kaplanarak taş fırında pişiriliyor. Simidin esmer görünümü, kullanılan pekmezden kaynaklanıyor.

giresun-simidi.jpgGiresun simidi: Susamsız ve ekşi mayalı

Giresun simidi, susamsız yüzeyi ve ekşi mayalı hamuruyla öne çıkıyor. Halka biçimi verilen hamur, haşlama ve pekmezleme aşamalarının ardından fırına giriyor. Sade görünümüne karşılık kendine özgü aromasıyla kentin fırın kültüründe ayrı bir yer tutuyor.

safranbolu-osmanli-simidi.jpgSafranbolu Osmanlı simidi: Kazandan odun fırınına

Karabük’ün Safranbolu ilçesinde yaşatılan simit geleneğinde, hamurun fırınlanmadan önce büyük kazanlarda haşlanması önemli bir aşama oluşturuyor. Yörede sade ve susamlı çeşitleri hazırlanıyor. Geleneksel üretim yöntemleri, Safranbolu’nun mutfak mirasının bir parçası olarak sürdürülüyor.

nevsehir-simidi.jpgNevşehir simidi: Halka yerine dikdörtgen

Nevşehir simidi, yuvarlatılmış köşeleriyle dikdörtgene yaklaşan biçimi sayesinde ilk bakışta fark ediliyor. Hamurunun hazırlanmasında nohut mayası kullanılıyor. Şeker ve tuz eklenmeden yapılan bu yöresel ürün, hem görünümü hem de mayalama yöntemiyle farklılaşıyor.

kastamonu-simidi.jpgKastamonu simidi: Susamsız “kel simit”

Kastamonu simidi, “kel simit” ve “kazan simidi” adlarıyla da biliniyor. Halka biçimindeki hamur, elma pekmezli sıcak suda haşlandıktan sonra fırınlanıyor. Susamsız, parlak yüzeyi ve belirgin kabuğu, bu çeşidin karakteristik özelliklerini oluşturuyor.

rize-simidi.jpgRize simidi: Kokulu üzüm pekmezinin aroması

Susamsız hazırlanan Rize simidinde, yörede yetişen kokulu siyah üzümlerden elde edilen pekmez kullanılıyor. Hamur, kısa süreli haşlama ve pekmezleme işlemlerinin ardından fırınlanıyor. Yapımında kullanılan pekmez, simide kendine özgü bir tat kazandırıyor.

bursa-simidi.jpgBursa simidi: Pekmezli suda ön pişirme

Bursa simidini farklılaştıran başlıca özellik, halka biçimi verilen hamurun fırından önce sıcak pekmezli suda bekletilmesi. Ardından susamla kaplanan simitler fırına veriliyor. Bu yöntem, simidin kabuğunu ve pekmez aromasını belirliyor.

beypazari-simidi.jpgBeypazarı simidi: Sert hamur, sade yüzey

Ankara’nın Beypazarı ilçesinde yapılan simit, susamsız hazırlanıyor. Un, su, maya ve tuzdan oluşan sert hamura şekil veriliyor; pekmezli sıcak suda haşlanan simitler daha sonra fırınlanıyor. Yörede oval, yuvarlak veya uzun biçimlerine rastlanıyor.

tirilye-kulurisi.jpgTirilye kulurisi: Pekmezsiz simit

Bursa’nın Mudanya ilçesine bağlı Tirilye’de yapılan kuluri, pekmez kullanılmadan hazırlanmasıyla ayrılıyor. Üzeri susamla kaplanan ürün, açık altın rengiyle tanınıyor. Geleneksel olarak taş fırınlarda pişirilen kuluri, bölgenin yerel fırıncılık kültürünü yansıtıyor.

samsun-simidi.jpgSamsun simidi: Bol susamlı Karadeniz lezzeti

Samsun simidi, az mayalı, yarı sert hamuru ve bol susamlı yüzeyiyle biliniyor. Üretiminde üzüm, dut, elma veya armut pekmezi kullanılabiliyor. Pekmez tercihi ve pişirme yöntemi, simidin lezzetini şekillendiriyor.

izmir-gevregi.jpgİzmir gevreği: İki aşamalı pişirme

İzmir’de simit denildiğinde akla gevrek geliyor. Halka şekli verilen hamur, önce sıcak pekmezli suda ön pişirmeden geçiriliyor; ardından susama bulanarak fırınlanıyor. Bu iki aşamalı yöntem, gevreğin kendine özgü dokusunu oluşturuyor.

Bir sokak lezzetinden gastronomi rotasına

Türkiye’nin simit çeşitliliği, aynı temel ürünün yerel malzemeler ve ustalıkla nasıl farklılaşabildiğini gösteriyor. Bir kenti keşfederken mahalle fırınına uğramak, sıcak bir simidi çayla paylaşmak ve üreticinin hikâyesini dinlemek, seyahatin en sade ama akılda kalan deneyimlerinden birine dönüşebiliyor.

Etiketler: ,
Yorumlar
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
SON DAKİKA