TÜRKİYE İŞÇİ HAKLARINDA EN KÖTÜ 10 ÜLKE ARASINA GİRDİ

İSTANBUL- Uluslararası İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (ITUC) yıllık raporuna göre, Türkiye işçi hakları ve özgürlükleri bakımından dünyanın en kötü 10 ülkesi arasına girdi.

ITUC’un internet sitesinde yayınlanan 2021 raporunda, Türk hükümetinin bu yıl insan ve işçi hakları ve özgürlükleri üzerinde ağır kısıtlamaları sürdürdüğü belirtildi.

İşçi ve insan hakları savunucularının yanı sıra sendika liderlerinin gerekçesiz olarak tutuklandığı ve evlerine baskınlar düzenlendiği belirtilen raporda, işverenlerin özellikle metal, cam, deri ve plastik sanayilerinde olmak üzere örgütlenmek isteyen metodik olarak işçileri işten çıkararak sendikalaşmayı önleme çalışmalarını sürdürdüğü kaydedildi.

Raporda 1 Mayıs günü DİSK Genel Merkezi’nin kuşatıldığı ve DİSK Başkanı Arzu Çerkezoğlu ve Genel Sekreteri Adnan Serdaroğlu ve 25 DİSK üyesinin gözaltına alındığına ve bu yıl üçüncü kez sendika liderlerinin gözaltına alındığına dikkati çekildi.

Polisin Gebze’den Ankara’ya yürüyüş düzenleyen Birleşik Metal İş üyelerine saldırdığı, çok sayıda polisin yürüyüşe engel olduğu, 109 sendika üyesinin ağır şiddet kullanılarak gözaltına alındığı kaydedildi.

Diyarbakır’da Eğitim Sen üyesi 26 öğretmenin evleri basılarak gözaltına alındığı, öğretmenlerin okullardaki dolaplarının daha arandığı belirtildi.

İşverenlerin sendikalaşmak isteyen işçileri işten atarak sendikalaşmayı önleme çalışmalarının çok yaygın olduğu belirtilen raporda, buna yönelik özel örneklere yer verildi.

ITUC’un 2021 raporunda dünyanın işçi hakları açısından en kötü 10 ülkesi arasında Türkiye’nin yanı sıra Bangladeş, Beyaz Rusya, Brezilya, Kolombiya, Mısır, Honduras, Myanmar, Zimbabve ve Filipinler yer aldı. 

Dünyanın en kötü bölgesi

Uluslararası İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nun (ITUC) yıllık raporuna göre, Orta Doğu ve Kuzey Afrika, işçi hakları açısından dünyanın en kötü bölgesi

ITUC’un internet sitesinde yayınlanan 2021 raporuna göre, Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da işçiler iş güvenliğinden mahrum, bağımsız sendikalar kapatılıyor ve greve katılan işçiler cezalandırılıyor.

Bu iki bölgedeki ülkelerin yüzde 94’ünde işçilerin grev hakkı ihlal ediliyor, yüzde 94’ünde toplu sözleşme hakkı ihlal ediliyor, bölgedeki 18 ülkenin tamamında, yani yüzde 100’ünde işçilerin sendika kurma ya da sendikaya üye olma hakkı yok ve kurulan sendikaların resmen sendika olarak kayıt işlemleri engelleniyor. 

Ülkelerin yüzde 83’ü işçilerin hak aramasını engellerken, yüzde 44’ü işçileri tutukluyor ve yüzde 44’ü güvenlik kuvvetlerinin şiddetli saldırıları ile karşı karşıya kalıyor.

Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkelerinin yüzde 83’ü ifade ve toplanma özgürlüğünü kısıtlıyor.