MEZE Mİ İĞRENÇ Mİ? İLAÇ MI YOKSA PESTİSİT Mİ?

LONDRA , Asafoetida kulağa yeterince masum geliyor; Afganistan, İran ve Özbekistan'a özgü yabani bir rezene bitkisidir. Köklerinden elde edilen reçine, genellikle toz haline getirildikten ve unla karıştırıldıktan sonra Hint yemeklerinde kullanılır. Güçlü bir kokusu olduğunu söylemek yetersiz kalır. Aslında kokusu o kadar keskin ki ülkedeki en bölücü içerik olabilir.

'Asa' Farsça'da sakız, 'foetida' ise Latince'de pis kokulu anlamına geliyor. Ama Hindistan'da buna sadece Hing deniyor.

Eğer yanlışlıkla elinize menteşe girerse, ne kadar yıkarsanız yıkayın, menteşe kalıcı olur. Dilinize katkısız bir tutam koyun, ağzınız yanmaya başlayacaktır.

Örneğin eski Delhi'deki Khari Baoli pazarında Hing, diğer tüm baharatların 'kokusunu almayı' bile başarıyor.

The School of Showbiz Chefs'in kurucu ortakları Siddharth Talwar ve Rhea Rosalind Ramji, "Hing, Hint mutfağının tüm temel notalarının anasıdır" diyor .

“Jain, Marwari ve Gujarati gibi büyük ölçüde vejetaryen Hint topluluklarında dini inançlar nedeniyle yasaklanan soğan ve sarımsak tatları arasındaki boşluğu kapattı. Hindistan'ın mutfak çeşitliliğine rağmen, menteşe sabittir."

Örneğin Jainler et yememenin yanı sıra soğan, sarımsak ve zencefilden de kaçınırlar.

Ramji, kokunun zorlayıcı olabileceğini kabul ediyor: Çiğ menteşe, çürük lahanayla karşılaştırılıyor. Hatta “ şeytanın gübresi” lakabı bile verilmiştir .

Ancak küçük bir miktar uzun bir yol kat eder. Talwar, kızgın yağa çok az miktarda menteşe koymanızı tavsiye ediyor.

Çoğu kişi, pirinç veya buğday unuyla karıştırılmış toz haline getirilmiş versiyonunu satın alır. Ancak daha maceracı aşçılar, kaya tuzuna benzeyen katı kristal formunu satın alacaklardır.

HING'IN TARIHI

Bazı bilim adamları, Hindistan'a ilk getirenin Büyük İskender olduğuna inanırlar.

Mutfak tarihçisi Dr. Ashish Chopra, "Popüler teori, İskender'in ordusunun Hindu Kush dağlarında asafoetida ile karşılaştığı ve bunu asafoetida ile benzer özelliklere sahip olan nadir silphium bitkisi ile karıştırdığı yönündedir" diye açıklıyor.

“Bitkiyi titizlikle yanlarında Hindistan'a taşıdılar… ancak daha sonra bunun (bekledikleri) olmadığını anladılar. Yine de Hintliler Hing'le artık tanışmışlardır; Geldi, gördü ve kaldı.”

Profesör, menteşenin bazı Greko-Romen yemeklerinde kullanıldığını ancak uzun süre dayanmadığını ekliyor. Bugünlerde Batı yemeklerinde çoğunlukla bulunmuyor, tek bir istisna dışında: Worcestershire sosu.

Ancak küresel yemek kalıpları ve iştahlar değiştikçe, bazı şefler soğan ve sarımsağı atlayıp asafetida'yı tercih ederek tariflerini yeniden oluşturmaya çalışıyor.

Talwar'a göre "hing, güveçler ve et suları için gerekli olan umami tadı hissini artırabilir."

"Umami kavramı ilk olarak Japon yemek uzmanları tarafından ortaya atıldı ama artık gastronomide tatlı, acı, ekşi ve tuzludan sonra beşinci temel nota haline geldi."

Amerikan şirketi Burlap & Barrel , sarımsak duyarlılığı olan veya düşük FODMAP diyeti uygulayan kişilere yönelik olarak pazarlanan, zerdeçalla yapılmış bir Wild Hing karışımı bile satıyor .

Hindistan'ın en lezzetli atıştırmalıklarından biridir. Ama gerçek şeyi örnekleyebileceğiniz tek bir yer var

Ancak dünyanın birçok baharat rafında meşhur cin kavanozlarını bulmanızın tek nedeni lezzet değil. Ulusal Tıp Kütüphanesine göre , asafoetida öksürük balgam söktürücü, spazm önleyici ve parazitleri veya solucanları öldürmek için kullanılmıştır. Bazıları bunu mide gazı için etkili bir Ayurveda ilacı olarak öne sürüyor.

Üstelik herkes menteşeyi yemek amacıyla satın almamıştır.

Afrikalı ve Jamaikalılar bazen şeytanları uzaklaştırabileceğine inandıkları için asafoetida muskaları takarlardı. 1918'de ABD'de bazı insanlar İspanyol gribinden korunmak için asafoetida içeren poşetler veya çantalar giydiler.

Bugünlerde, onun itici özellikleri organik tarımda pestisit olarak daha iyi kullanılıyor.

Şaşırtıcı bir şekilde, asafoetidanın dünyanın en çok tüketildiği ülke Hindistan olmasına rağmen, yakın zamana kadar ülkede hiç yetiştirilmemişti.

Yaklaşık üç yıl önce Himalaya bölgesinin soğuk çöl tarafında çiftçiler kendi menteşelerini yetiştirmeye çalıştıklarını duyurdular .

Asafoetida'nın büyüme süreci yavaş olabilir. Ancak Hindistan kendi ürününü yetiştirmeyi başarırsa, bu, ürünü ithal ederek yılda yaklaşık 100 milyon dolar tasarruf etmek anlamına gelebilir.

Ve belki de daha önemlisi, Hintlilerin tamamen Hindistan'dan gelen favori bir lezzeti olabilir.