II. DÜNYA SAVAŞI TÜNELLERİ TURİZME HAZIRLANIYOR

LONDRA -  Narnia'dan Alice Harikalar Diyarında'ya, Britanya'nın en iyi maceraları gizli kapılar veya gizli tünellerle başlar; bu hikayede her ikisi de var. Londra'nın Chancery Lane semtinde, Charles Dickens'ın bir zamanlar katip olarak çalıştığı tarihi hukuk bölgesinde, işaretsiz mavi bir kapının ardında, CNN, yerin 30 metre altında (yaklaşık 100 fit) bir saatlik özel bir tura çıkarken baretimizi takıp yüksek görünürlüklü bir kıyafet giyiyor.
2007 yılına kadar İngiltere'nin Resmi Sırlar Yasası tarafından korunan, bir mil uzunluğundaki tünelleri keşfetmek için buradayız.

Burada edebi bir bağlantı da var, zira bu yeraltı tüneli James Bond'un Q Branch filminin gerçek hayattaki ilham kaynağı — ama bu, tünellerin hikayeli tarihindeki sadece bir bölüm.

Rehberimiz ve Londra Tünelleri CEO'su Angus Murray'in vizyonu gerçekleşirse bir sonraki hedefimiz dünyanın en cüretkar yeni turistik merkezlerinden biri olmak olacak.

Murray, 149 milyon dolarlık bir dönüşüme hazırlanan 8.000 metrekarelik labirentte dolaşırken, "Bu çok büyük bir alan olacak ve fark yaratan şey 'vay canına!' izlenimi olacak," diyor.

Burası hem müze, hem anıt, hem sanat galerisi, hem kültür merkezi olacak ve belki de birçokları için en büyük ilgi odağı, dünyanın en derin lisanslı barına ev sahipliği yapacak.

Bu devasa tasarım projesinin ekibinde, Singapur'daki Gardens by the Bay ve Londra'daki Battersea Elektrik Santrali'nin mimarları olan Wilkinson-Eyre de yer alıyor.

II. Dünya Savaşı sığınağı

Murray, yatırımcılardan ve medya konuklarımızdan oluşan küçük grubumuza, "Muhtemelen Secrets Act'in dışında buraya gelmiş 100'den fazla kişiden birisiniz" diyor.

Mekanın 1940 ve 1942 yıllarında, "İngilizler tarafından, İngiltere'yi ve Avrupa'yı Nazi Almanyası'ndan kurtarmak için elle inşa edilen" derin seviyeli bir hava saldırısı sığınağı olarak inşa edildiğini açıklıyor.

Kuzey ve Merkez metro hatlarının altından geçen, 365 metreden uzun ve beş metre genişliğinde (1.200 fit x 16 fit 6 inç) iki paralel "cadde" olarak tasarlandı.

Bu, İngiltere hükümetinin II. Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın Londra'da yaklaşık 30.000 kişinin ölümüne yol açan Blitz bombardımanına yanıt olarak inşa ettiği sekiz sığınaktan biriydi.

Yapımı sadece 18 ay süren hattın, üst taraftaki metro istasyonuna bağlanması planlanmış ancak Almanya'nın işgal stratejisi doğuya, Rusya'ya kaymış ve hat hiç kullanılmamış.

Murray, Blitz'in nesiller boyu Londra aileleri üzerinde "felaket etkisi" yarattığını ve fedakarlıklarının yakında açılacak olan Londra Tünelleri cazibe merkezinin Tarih ve Miras bölümünde anılacağını söylüyor.

Soğuk Savaş mağarası

Tünellerin savaştaki bir sonraki rolü, MI6'nın bir kolu olan İngiltere'nin çok gizli Özel Harekat Birimi'nin evi olmasıydı.

James Bond romanlarının yazarı Ian Fleming, 1944 yılında İngiliz Donanması'nın irtibat subayı olarak burada çalışmıştı.

Murray, "Silahlı kuvvetlerin resmi müzesi olan Askeri İstihbarat Müzesi ile bir ortaklığımız var," diyor. Şu anda üssü Londra'nın 90 dakika kuzeyindeki küçük bir kasaba olan Shefford'da, ancak müzenin resmi olarak tünellerin içine taşınması planlanıyor.

1949'da, tünellerin iletişim merkezi olarak dönemi başladı. O dönemde telefonların yanı sıra posta sisteminden de sorumlu olan Genel Postane tarafından devralındılar.

Murray, alanın ana caddelerden çıkan bir dizi "cadde" ile genişletildiğini ve burayı eşsiz bir yeraltı ortamı haline getirdiğini ve bu genişlemenin bir gün planlama onayı alarak Londra Tünelleri için bir rota açacağını açıklıyor.

İlgili makaleYunan kentinin yeni yeraltı demir yolu sistemi binlerce antik sırrı ortaya çıkarıyor

Yeni rolü, 1950'li ve 1960'lı yıllarda Soğuk Savaş sırasında iç iletişim santrali olarak hizmet veren Kingsway Telefon Santrali oldu.

Hatta ABD ve SSCB liderlerini doğrudan birbirine bağlayan "sıcak hat"a bile ev sahipliği yapmıştı ve bu hat 1962'deki Küba Füze Krizi sırasında kullanılmıştı.

Santral, 5.000 adet ana kablodan oluşan yoğun bir ağa ve telefon hatlarında çalışan 200 kişilik yoğun bir topluluğa ev sahipliği yapıyordu.

1968'den kalma bu British Pathé haber filmi, burayı faaliyet dolu bir arı kovanı olarak gösteriyor ve çalışkan işçi arılar haftada iki milyon çağrıyı yanıtlıyor.

Tünellerdeki büyüleyici gereçlerin çoğu bu döneme aittir: devasa jeneratörler, gizemli kadranları ve kolları olan devasa makineler ve bir sürü kablo ve anahtar.

Murray, "Sizin ilginç bulduğunuz her şeyin biz de ilginç olduğunu düşünürüz ve onu saklarız" diyor.

Bunların hepsi, planlanan Tarih ve Miras bölümünde ziyaretçilerin hazmedebileceği eserler olacak.

Kingsway Exchange Tünelleri: Londra'daki eski bir II. Dünya Savaşı tünel kompleksi, büyük bir yeni turistik cazibe merkezine dönüştürülecek. Bu çizimler, nasıl görünebileceğini gösteriyor.

Londra Tünellerinin Geleceği

British Telecom 1980'lerde burayı devraldı ve hükümet çalışanlarının kullanımına sunulan dünyanın en derin lisanslı barını yarattı. Ayrıca bilardo masaları ve tropikal balık tankı bulunan bir oyun odası da vardı. Bu, 1980'lerin lüksünün zirvesiydi.

Telefon merkezinin arkasındaki teknoloji on yılın sonunda eskidi ve kullanımdan kaldırıldı.

Bu zamandan kalma ilginç şeyler de var. 20. yüzyılın sonlarındaki bej ofis armatürlerinin bir zaman kapsülü, arkadaki çıplak tünelden başka hiçbir yere açılmayan kapılarla dolu uzun bir odayla eklenen sürrealist bir unsur.

Mekanın odak noktası, tünellerin benzersiz tasarımından en iyi şekilde yararlanılarak sıcak bir şekilde parlayan kavisli bir mekanın gösterildiği büyük ölçekli bir şekilde yeniden doğması planlanan bardır.

Alanlar arasında mola verip enerji depolayan ve sosyal medyada paylaşmak için anı kaydeden birkaç yüz susamış bahisçiye yer olması bekleniyor.

Murray, gösterişli tünellerin yılda üç milyon ziyaretçi çekmesini umuyor; Sanat ve Kültür bölümü de tekrar gelen ziyaretçiler için önemli bir çekim noktası olacak.

Londra Tünelleri labirentinin bazı kısımları büyüleyici, eskimiş zımbırtıların bolluğu olarak kalırken, diğerleri ise kocaman, boş bir tuval olacak.

Bunlar, dijital ekranlar, projektörler, koku yayma teknolojisi ve hassas hoparlörler kullanılarak dönen sanat sergileri, etkileşimli yapılar ve muhteşem sürükleyici gösteriler için kullanılacak.

Murray bize sergilere derinlik ve çeşitlilik katabilecek 26 metre yüksekliğinde, beş metre çapında bir inşaat şaftı gösteriyor. "Sadece tünelden tünele yürümüyorsunuz," diyor.

"Her şey kolayca birbirinin yerine kullanılabilir" diyor. "Bunlar, sizin MOCA'nız, Tokyo'daki teamLab'iniz, İtalyan Luminaire'iniz gibi modern sanatla dolu müzeler olabilir ve her biri yaklaşık 15 dakika süren üç büyük bölümünüz var."

Murray, Londra Tünelleri'nin "gelecek yılın üçüncü çeyreğinde bir noktada inşaata başlamayı" planladığını ve ekibin 2028'in ilk yarısında halka açılmayı umduğunu söylüyor.

Yılda üç milyon ziyaretçi hedefi iddialı bir hedef; bu, müzeyi Ulusal Galeri ile aynı seviyeye getirecek ve Londra Kulesi'nden daha büyük bir ilgi görecek.

Derin tünellerin, yıl boyunca İngiltere'den gelen ziyaretçileri çekmesini sağlayacak güçlü bir özelliği daha var: Yağmurlu havalarda gidilebilecek bir yer.